ಅಂತರಾಳದ ಮಾತು

ಅಸುನೀಗಿವೆ ಸಿಹಿಯ ಕಣಗಳು ಒಣಗಿ ತೇಲಿದೆ ಕೆನೆಯ ಬನಿ ಮೈಯ್ಯ ತುಂಬಾ ತರಚು ಗಾಯಗಳು ಬಿಸಿಯ ನೀಡ ಹೋದದ್ದೇ ಶುರು ಕೊತಕೊತನೆ ಪಾತ್ರೆಯನೆ ನಡುಗಿಸುವ ಕಂಪನ! ಒಡೆದ ಹಾಲು ನೊಂದು ರೋದಿಸುತಲಿದೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾದ ಸವಿಯ ನೆನೆದು ದುಃಖತಪ್ತವಾಗಿದೆ ಉಬ್ಬಿ ಬಂದ ಹರುಷವ ಎತ್ತೆಸೆದು ಕೆನೆಯ ತೆಕ್ಕೆಯಲಿ ತೊನೆದು ಮತ್ತೆ ಮಡಿಲ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಭ್ರಮಕಿಲ್ಲ ಎಡೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿದೆ ಮಮತೆಯ ಕಾವು! ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದ ಪಾತ್ರೆಗಿನ್ನು ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಆವಿಯಾಗುತಲಿದೆ ಹಾಲಿನ ಕೊನೆಯುಸಿರು ಎದೆಬಡಿತ ನಿಂತು ಹುಳಿಯ ಕಳೆಯೊಂದು ಚಿಗುರೊಡೆದು ನಂಜಾಗಿಸಿದೆ ಮೈಯನು ಇದನ್ನು ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಓದಲು...

ಮಲಗಿಬಿಡಿ ಬಾಲೆಯರೆ ಇರುಳ ಚಾದರವ ಪೂರ್ತಿ ಹೊದ್ದು ಅದ ನೇಯ್ದ ಮಾಂತ್ರಿಕನ ನೆನೆದು ದುಗುಡ ಭೀತಿಗಳ ತೊರೆದು ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳ ತೆರೆಯದಿರಿ ನಿಶೆಯ ಹೆರಳು ಹರಡಿರಲು ಅರಳಿವೆ ಬಣ್ಣಗಳ ಹೊಮ್ಮಿಸಿ ಹೂಗಳು ಪರಿವೆಯ ಅರಿವೆ ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಮರೆತು ಮಲಗಿರಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿರೆ ಸ್ವಪ್ನದ ನಸುಕು ಒಡೆದು ಇಹದ ಕತ್ತಲೆ ಕವಿದೀತು ಮಿಸುಕಾಡಿ ಎಬ್ಬಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರಿ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದೀತು ಮಿಥ್ಯ ಲೋಕದ ಘೋರ ಸತ್ಯಗಳ ಕಂಡೀರಿ ಗೋಮುಖಗಳ ಕಾಣಲಾರಿರಿ ಹಿಂದಿರುವ ವ್ಯಾಘ್ರಗಳ! ಹಿಂತಿರುಗದಿರಿ ವಾಸ್ತವಕೆ ಮರಳಿ ಕೊರಗಿ ಸೊರಗದಿರಿ ತಲ್ಲಣಿಸದಿರಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಆಗಿಹೋದೀರಿ ಮದಿರೆಯ ಶೀಶೆಯ ಮೇಲಿನ ಅರೆನಗ್ನ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಭೋಗದ ಸಂಕೋಲೆಯು ಅರಸಿ ಬಂದೀತು ನೀಡದಿರಿ ಕೊರಳು ಮಾಯೆಯ ನಶೆ ಬೀರಿ ಸೆಳೆದೀತು ಮೋಹ ಪಾಶ ಆಗದಿರಿ ಮರುಳು ಜಾರಿಬಿಡಿ ಕೋಮಲೆಯರೆ ಸವಿನಿದ್ದೆಯೊಳು ಬೇರುಗಳು ಭುವಿಯೊಡಲ ತಬ್ಬಿದಂತೆ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ನಿದ್ದೆಯನು ಹಾರಿ ಬರಲಿದೆ ಸವಿಗನಸ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ತೇಲುತ ಸಾಗಿ ದೂರಕೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ತೆಕ್ಕೆಯೊಳು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಸಡಿಲಿಸದಿರಿ ಕನಸಿನ ಲಂಗರುಗಳ ಇಳಿಸಿರಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಕೆ ನಿದಿರೆಯ ಕಡಲ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಬಿಡಿ ಇರುಳು ಕರಗುವ ಮೊದಲು ನಿದಿರಾದೇವಿಯ ಮಡಿಲು ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಮಯೂರ ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆ

ಅದೆಷ್ಟು ವಸಂತಗಳು ಅಸಂಖ್ಯ ಚಿಗುರುಗಳು ಗೋಡೆಯ ಬಿರುಕಿನ ಮರವು ಗೋಡೆಗೆ ಬೆಂಬಲವೋ ಹೊರೆಯೋ ಬಲ್ಲವರಾರು? ಬೇರಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದು ಟಿಸಿಲೊಡೆಯುವ ತುದಿಗಳು ಚಿವುಟಿಸಿಕೊಂಡ ಕುಡಿಗಳು ಪೊರೆಗಟ್ಟದ ಅವ್ವನ ಕಣ್ಣೆದುರು ಸುಳಿದಾಡಿ ಮಬ್ಬುಗಟ್ಟಿಸುತಿದೆ ಸವೆಸಿದ ಹಾದಿಯ ನೆನಪು ತುಳಿದ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಮುಡಿದ ಹೂಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿವೆ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಭಾರವ ಮರೆಸಲು "ಇನ್ನೇನು ತಲುಪಿದೆನಪ್ಪ" ಎಂದು ಅವ್ವ ಎದುರು ನೋಡುತಿರುವ ಗುರಿಯಾವುದು? ಉರುಳಬಹುದು ಕಾಂಡ ಕುಸಿಯಬಹುದು ಗೋಡೆ ಬಿಡಿಸಲಾಗದು ಮಣ್ಣು-ಬೇರಿನ ನಂಟು ಹಾದಿ ಮುಗಿದು ಪಯಣ ನಿಂತರೂ ಕೊನೆಗಾಣದು ಅವ್ವನ ಅದಮ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಅಗಾಧ ವಾತ್ಸಲ್ಯ..!! ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಮಯೂರ ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆ

ಧೋ ಎಂದು ಸುರಿದ ಮಳೆ ಒಮ್ಮೆಲೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ, ನಂತರ ತುಂತುರು ಹನಿಗಳಾಗಿ, ತದನಂತರ ತುಂತುರು ಹನಿಗಳನ್ನೂ ಇಡಿ ಇಡಿಯಾಗಿ ಒಡೆದು ಹರವಿ ಸಿಂಪಡಿಸಿದಂತೆ. ಸೂರ್ಯ ಪಡುವಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ, ಮಳೆ ಪೂರ್ತಿ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಒಗ್ಗಟಿನಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡ ಮೊಡಗಳೆಲ್ಲ ಆಟ ಮುಗಿಸಿ ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಚದುರುತ್ತಿದ್ದವು. ಗಾಳಿಯಂತೂ ಸುಯ್ ಎಂದು ಬೀಸುತ್ತ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ತೊಯ್ದ ನೆಲದ ಪರಿವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಂದಂತೆ. ಮಳೆಯ ಪರಿಮಳ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಲೋಕಿಸಿದ ಹಾಗೆಯೂ ಆಗಬೇಕು. ಸದಾ ಪಕ್ಕದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಕಶ ಹಾರ್ನ್ ಮೊಳಗಿಸುತ್ತ ಹೊಗೆಯುಗುಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ವಾಹನಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಬೇಸರಗೊಂಡು ಕಹಿಯಾಗಿದ್ದ ಹುಣಸೇ ಮರದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡರಿಯದ ಲವಲವಿಕೆ! ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒದ್ದೊದ್ದೆ. ಆ ಅಸಂಖ್ಯ ಟಿಸಿಲುಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಫಳ ಫಳನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು... ಅಲ್ಲ ಅಲ್ಲ! ಮುತ್ತಿನ ಮಣಿಗಳು. ಆ ಮರದ ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಡದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿರುವ ನೇಸರನ ಎಳೆ ಬಿಸಿಲ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಣಸೆ ಮರಕ್ಕೆ ದೀಪಾಲಂಕಾರದ ಮೆರುಗು ಮೂಡಿತ್ತು. ಚೈತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಂದಳಿರ ಗರಿಗಳ ಮುಡಿದು ನಳನಳಿಸುವ ಹುಣಸೇ ಮರಕ್ಕೆ, ಗ್ರೀಷ್ಮ ಋತು ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಈ ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಲಂಕಾರ ಯೋಗ. ಅರೆ! ಹೀಗೆಲ್ಲ ಯೋಚನೆಗಳು ಮೂಡಿ ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು! ಪ್ರೇಮಿಗ...

ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳಕ ಸುರಿದು ಕಿರಣಗಳೆಲ್ಲ ಸೊರಗಿವೆ ನೇಸರನಂತೂ ಬೆವರಿ ದಣಿದು ನಿನ್ನೆ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಜಾಗವನ್ನೇ ಮರೆತು ಹೇಗೋ ಕಟ್ಟಡಗಳ ನಡುವೆ ನುಸುಳಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆಂದು ಜಾರಿದ ಅತ್ತ ನಸುಕಿನ ಹಾಹಾಕಾರದಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಲೋಕವ ಕಂಡ ಇವನಿಗೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ವಿರಾಮ!! ಮತ್ತದೇ ಉದಯ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಳಗು

ಒಡಲಾಳದಲ್ಲಿನ ಅಪರಿಚಿತ ಆರ್ತ ಕೂಗು ಕೇಳಿ ಏನಿರಬಹುದೆಂದು ತಡಕಿ ನೋಡಿದೆ ಮನದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಕವಿತೆಯೊಂದು ಕೈಕಾಲು ಬಡಿಯುತ್ತ ಉಸಿರಿಗಾಗಿ ಕೊಸರಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಸತ್ತರೆ ಸಾಯಲೆಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಮುಷ್ಠಿ ಸಡಿಲಿಸಿದೆ

ಗುಂಡಿಯೊತ್ತಿದರೆ ಸಾಕು ಛಕ್ಕನೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿ ಬರಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ! ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಆಗಸ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಿ ಮಳೆ ಹುಯ್ದರಂತೂ ನಿನ್ನ ಮೈ ತುಂಬಾ ಹಿತವಾದ ಚಿಟಪಟ ಸದ್ದು ನಿನ್ನ-ಹನಿಗಳ ನಡುವೆ ಶುರುವಾಗುವುದು ಮುದ್ದು ಮಾತುಗಳ ಸಲ್ಲಾಪ ಸುತ್ತಣ ಜಗವೆಲ್ಲ ಮಸುಕಾಗುವುದು ಹೌದು ನೋಡು. ನೀನೆ ಒಂದು ಆಕಾಶ ಚಂದಿರನಿಲ್ಲ ತಾರೆಗಳಿಲ್ಲವಾದರೂ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳಿವೆಯಲ್ಲ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪೇರಿಸಿಡುವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಫಳಫಳನೆ ಹೊಳೆವುವು ಹಾಗೇ ಮಡಸಿಟ್ಟರೆ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನ ಮೋಡ ಹನಿದರೆ ಬಿಸಿಲು ಉರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ತೆರೆಯಬೇಕೆನ್ನುವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪ! ಅವರೇನು ಕಂಡಾರು ನಿನ್ನೊಳು ನಾ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವ ಅಷ್ಟೂ ಕನಸುಗಳನ್ನ!!