ಸೋನೆಯಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಪದ್ಯ

ಅರ್ಧ ಗೀಚಿದ ಪದ್ಯ
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿದರಾಯಿತೆಂದು
ಕಿಸೆಯಲ್ಲೇ ತುರುಕಿಕೊಂಡು
ನಿಲ್ದಾಣ ಬಂದೊಡನೆ ಹೊರಬಿದ್ದೆ ಬಸ್ಸಿನಿಂದ
ಮನೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿದು
ಹೆಜ್ಜೆಯಿಕ್ಕುತ ಸಾಗಿರಲು
ಕಂಡುಬಿಡಬೇಕೇ ಇವೆಲ್ಲ ಫಕ್ಕನೆ

ಜಲಪಾತದ ಎರಚಲಿನಂಥ ಮಳೆಯಲಿ
ಮುಗಿಲ ಬಿಂದುಗಳು
ಅನಾಥವಾಗಿವೆ ನೆಲಕಪ್ಪಳಿಸಿ
ಕಾರು ಬೈಕುಗಳ ಚೀರಾಟದಲಿ
ನಡುಗಿ ಮಲಗಿದೆ ರಸ್ತೆ

ಅಮ್ಮನ ಸೀರೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ
ಕಂಕುಳಿಗಡರಿದ ಕಂದನ
ಪಾದಕಂಟಿದ ಕೆಸರಿನ ಮೊಹರು
ಗತ್ತು ತೊರೆದು ಕೂತಿದೆ
ಕೊಡೆಯೊಂದು ಹೆಗಲಲಿ
ಮೈದಾನ ಕೂಗಿದೆ ಮಕ್ಕಳನು
ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದ ಸೋನೆಗಂಜಿ

ರಿಕ್ಷಾದೊಳಗಿನ ಸೀಟು
ಹಪಹಪಿಸಿದೆ ಪಯಣಿಗನ ಬಿಸಿಯೊಡಲಿಗೆ
ಖಿನ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಫರ್ನೀಚರಿನಂಗಡಿಯವ
ತೇವ ಕುಡಿದ ಮರದ ಮೇಜಿನ ಮುಂದೆ
ಪುಳಕದಲಿ ನಗುತಿರುವನು ಬಜ್ಜಿಯಂಗಡಿಯವ
ಜಾಲರಿ ಸೌಟಿನಲಿ ಹೆಕ್ಕಿದ ಚಿನ್ನದದಿರ ಕಂಡು

ಎಚ್ಚರಗೊಂಡದ್ದು ನಾನು
ಮನೆ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗಲೆ
ಪದ್ಯದ ಉಳಿದರ್ಧ ಗೀಚಲು
ಚೀಟಿ ಹೊರಗೆಳೆದರೆ
ಅಕ್ಷರಗಳೆಲ್ಲ ಮಾಸಲು
ಕವಿಯಾಗುವ ಹುಂಬತನ ಮರೆತು
ಶೂ ಕಳಚಿಡಲು
ಉಸಿರಾಡುವುದು ಶುಷ್ಕ ಪಾದ
ನೆತ್ತಿಯಿಂದ ಜಾರಿದ ಹನಿ
ನುಡಿಸುವುದು ಮಳೆಯ ನಿನಾದ!

ಇದನ್ನು ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಓದಲು...

Comments

ಸೂಪರೂ.. ಫುಲ್ ಲೈಕ್ಸ್! :-)
ಸುಶ್ರುತ, ತುಂಬಾ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸೂ!! :)
Pramod P T said…
ಹೆ ಕಿರಣ್ - ಸಕ್ಕತ್ ಪದ್ಯ :)
ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಪ್ರಮೋದ್ :)

Popular posts from this blog

ಮಾತು-ಮೌನ-ಮನಸ್ಸು

ಬೀದಿ ಬದಿಯ ಬಾಣಸಿಗ

ಗೆಳೆಯನ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆಗೆ ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು